Filistin
Nasser Rabah
Filistin
Nasser Rabah, 1963 yılında Gazze'de doğdu, Filistinli bir şair ve yazardır. Bugün hala orada, beş şiir kitabı ve bir romanını yayımladığı yerde yaşamaktadır. Bazı şiirleri diğer dillerin yanı sıra İngilizce ve Fransızca’ya çevrilmiştir. Amerika Birleşik Devletleri'nde çalışmaları Two Lines (Center for the Art of Translation) gibi dergilerde yayınlandı. Rabah, Filistinli yazarlar birliğinin bir üyesidir.

Nasser Rabah is a Palestinian poet and writer who was born in Gaza 1963. He still lives there today, where he has published five poetry collections and one novel. Some of his poetry has been translated into English and French, among other languages. In the United States his work has appeared in journals such as Two Lines (Center for the Art of Translation). Rabah is member of the General Union of Palestinian Writers.

1

Şarkıyı söyledi… ezgisini tamamıyla hatırlıyordu.

Sonu gelmeyen sokaklarda umutlar gibi akarken öldü,

bahçenin havasını lanetlercesine, kafiyeli tozlar ruhunu duvara döker gibi.

Onun isimlerini hatırlamaya çabalayan bir gülün inceliklerini unutarak.

 

Şarkıcı öldü, şarkılar mermer mezar taşları gibi. 

Göğsü nasıl dayanmıştı

çiçek açan kuru mermiye?

Her gün kazayla ölenler bir felaketin rahatını kaçıramaz.

Çitlerin üzerinde uyuklamaya ara vermeyin

telaşlı adımlarla,

Yolda gülümseyin yaralarınızda Fatiha’yı göremesin diye.

Sıradan gününüzü yırtıp camdan dışarı atın,

Tekerleklerin altına.

Bu ancak bir gündür.

1

He sang the song . . . remembered the tune completely.

Died when skittering down non-ending streets like hopes,

like darning garden’s air, pouring his spirit on the wall as rhymed dust.

 

Confusing the details of a rose striving to remember his names.

 

The singer died, the songs like marble tombstones.

How did his chest bear

the flowering-dry bullet?

 

O those who die each day accidentally cannot disturb a catastrophe.

Do not pause to nap on the fence

with hurried steps.

Smile for the road to make sure it does not see Fatiha* in your wounds.

Tear off your usual day, throw it through the window, exactly under

the wheels.

It is, however, one day.

*From the first Sura of the Quran