Kosova
İbrahim Arslan
Kosova

1954 Gilan/Kosova doğumlu, Priştine’de yetişen ve halen orada yaşayan İbrahim Arslan, gazeteci, öğretmen, tarihçi ve insan hakları savunucusudur. Yıllarca lise öğretmenliği de yapmış olan Arslan, Balkanların usta yazarı ve şairi Necati Zekeriya’nın kendisine verdiği ilk Nazım Hikmet kitaplarının, elinden hiç düşmediğini söylemektedir. Gazetecilik yanında şiire olan tutkusu hiç eksilmeyen İbrahim Arslan’ın şiirleri ve edebi düz yazıları Kosova’da ve Kosova dışında çeşitli dergi ve gazetelerde yayımlanmıştır.

KOFER VE GÖÇ

Kofer*, gözyaşı, hasret dolu,
Sefer var, yol yine Anadolu,
Yüzyıl geçse de gelmiyor sonu,
Sebep “Çan' mı, Can mı?”, ayrı konu.

İçinde her şey, Mushaf var,
Sararan resimler,
Anaların göz nuru, klobodan çevreler,
zorla sığdırılmış daha neler neler.

Durak meçhul, İstanbul, İzmir, Bursa ne belli, Bafra belki,
Muhacirin bilinmezdi kaderi.
“Tutamadım ben bir vatan” der, içten ah çekerdi.

Kuşaktan kuşağa ailede, hep vatan muhabbeti:
“Eşi yoktu memleketin, güneşi başka, başkaydı bereketi”
Memleketten bir avuç toprak olsa,
Söndürse o ateşi, hasreti.

*Kofer: Kartondan bavul