Türkiye
Eray Sarıçam
Türkiye

1993 Gebze doğumlu. Şair, yazar, öğretmen. Üniversite öğrenimini Aydın Adnan Menderes Üniversitesi, Türk Dili ve Edebiyatı bölümünde, yüksek lisans eğitimini ise aynı üniversitenin Yeni Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’nda tamamladı. Şiir ve yazıları Hece, İtibar, Fayrap, Aşkar, Kaygusuz, Mahalle Mektebi, BirNokta, Karabatak, Yumuşak G, Kuruluş, Merkezkaç ve Koza Düşünce dergileri ile Eleştiri Haber sitesinde yayımlandı. Üniversite yıllarında öykücü Tugay Özdemir ile birlikte Hezeyan Fanzin’i çıkardı. Kanon 2010 dergisinin ilk iki sayısının yönetiminde bulundu. Yüzüm Şimdi Cumhuriyet (Ebabil Yayınları, 2017) adlı yayımlanmış bir şiir kitabı bulunmaktadır. 2019’da yayımlanacak kitapları: Ömrüm Yetiğince Savaş (Şiir, Ebabil Y.), Şiirin Soğuk Demircisi: Arif Damar (Araştırma, Ebabil Y.), Başak Toplayan Şair (Eleştiri, Karakum Y.).

KORKU VE YAKARIŞ

I.

Bilendim. Okuyarak düşünerek
Sabahlara kadar düşünerek
Yolarak sakallarımı
Susarken ve konuşurken
Ama en çok konuşurken
Ceplerimi her karıştırdığımda
Bir kez daha
Bir kez daha Kordon boyu sevişen
Egeli zengin çocuklarını görünce
Güldüm. Görünce dostlarımı. Ve küfürlerimi
Sakınmadan savurdum bu karanlığa.
Güldüm arkalarından ve ağladım. Ve şimdi
İlk şiirimi yazdığım dostun yüzünü bile hatırlamıyorum
Hâlbuki yirmi üç yaşındayım
Ve bana unutmak fırsatı vermiyor yirmi birinci asır
İnsanların öldüğü yirmi birinci asır insanların
Daha çok daha çok daha çok öldüğü
İsmini bile duymadığım binlerce ölü.

(Değil mi ki ölüm
Böyle üzgün kılan şiirimi
Bu yaşımda daha simsiyahken saçlarım)

II.

Bilendim. Mutsuzluğu bir kenara koyarak
Küfrederek ve severek
Telaşlı ve acele ve insanlara çarpa çarpa
Bu yaşımda.: Yirmi üç.
-Yaşımı bir kez daha söylemiştim-
Şiirimi kirli pasaklı bir devlet yurdunda
Gecenin üçünde yazdığımı söylemedim ama
Söylemedim: İnsanlar uyudu yoruldular çok düşünmekten
Ben de yoruldum ben de düşünüyorum çok
Ama uyumuyorum ben

(Allah daha mı çok sever
Az uyuyan kullarını
Tok uyumayan kullarını
Yarı aç uyuyan)

Bu umutla Rabbim
Gece yarılarına dek
Herkes uyurken çok düşünenler
Ve az düşünenler düşünmeyenler
Ya da aptallar.
Herkes uyurken
Ben oturdum bu şiiri yazdım
Sana sığınarak yazdım
Yalnız sana şükrederek
Korkum yalnız senden

III.

Bilendim. Bağlıyken elim kolum
Bağlıyken işte görüyorsun
Sen görüyorsun başkası değil
Başkası görmesin bilmesin çaresizliğimi
Sensin beni böyle çaresiz bırakan ve umutla
Dolduran yüreğimi.
Yüreğimi açma yüreğimi parçala Allah’ım
Bu şiirde ağlayamamak katlanılmaz bir
Utanç olup dikilirken karşıma