Türkiye
Eray Sarıçam
Türkiye
1993 Gebze doğumlu. Şair, yazar, öğretmen. Üniversite öğrenimini Aydın Adnan Menderes Üniversitesi, Türk Dili ve Edebiyatı bölümünde, yüksek lisans eğitimini ise aynı üniversitenin Yeni Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’nda tamamladı. Şiir ve yazıları Hece, İtibar, Fayrap, Aşkar, Kaygusuz, Mahalle Mektebi, BirNokta, Karabatak, Yumuşak G, Kuruluş, Merkezkaç ve Koza Düşünce dergileri ile Eleştiri Haber sitesinde yayımlandı. Üniversite yıllarında öykücü Tugay Özdemir ile birlikte Hezeyan Fanzin’i çıkardı. Kanon 2010 dergisinin ilk iki sayısının yönetiminde bulundu. Yüzüm Şimdi Cumhuriyet (Ebabil Yayınları, 2017) adlı yayımlanmış bir şiir kitabı bulunmaktadır. 2019’da yayımlanacak kitapları: Ömrüm Yetiğince Savaş (Şiir, Ebabil Y.), Şiirin Soğuk Demircisi: Arif Damar (Araştırma, Ebabil Y.), Başak Toplayan Şair (Eleştiri, Karakum Y.).

KORKU VE YAKARIŞ

I. Bilendim. Okuyarak düşünerek Sabahlara kadar düşünerek Yolarak sakallarımı Susarken ve konuşurken Ama en çok konuşurken Ceplerimi her karıştırdığımda Bir kez daha Bir kez daha Kordon boyu sevişen Egeli zengin çocuklarını görünce Güldüm. Görünce dostlarımı. Ve küfürlerimi Sakınmadan savurdum bu karanlığa. Güldüm arkalarından ve ağladım. Ve şimdi İlk şiirimi yazdığım dostun yüzünü bile hatırlamıyorum Hâlbuki yirmi üç yaşındayım Ve bana unutmak fırsatı vermiyor yirmi birinci asır İnsanların öldüğü yirmi birinci asır insanların Daha çok daha çok daha çok öldüğü İsmini bile duymadığım binlerce ölü. (Değil mi ki ölüm Böyle üzgün kılan şiirimi Bu yaşımda daha simsiyahken saçlarım) II. Bilendim. Mutsuzluğu bir kenara koyarak Küfrederek ve severek Telaşlı ve acele ve insanlara çarpa çarpa Bu yaşımda.: Yirmi üç. -Yaşımı bir kez daha söylemiştim- Şiirimi kirli pasaklı bir devlet yurdunda Gecenin üçünde yazdığımı söylemedim ama Söylemedim: İnsanlar uyudu yoruldular çok düşünmekten Ben de yoruldum ben de düşünüyorum çok Ama uyumuyorum ben (Allah daha mı çok sever Az uyuyan kullarını Tok uyumayan kullarını Yarı aç uyuyan) Bu umutla Rabbim Gece yarılarına dek Herkes uyurken çok düşünenler Ve az düşünenler düşünmeyenler Ya da aptallar. Herkes uyurken Ben oturdum bu şiiri yazdım Sana sığınarak yazdım Yalnız sana şükrederek Korkum yalnız senden III. Bilendim. Bağlıyken elim kolum Bağlıyken işte görüyorsun Sen görüyorsun başkası değil Başkası görmesin bilmesin çaresizliğimi Sensin beni böyle çaresiz bırakan ve umutla Dolduran yüreğimi. Yüreğimi açma yüreğimi parçala Allah’ım Bu şiirde ağlayamamak katlanılmaz bir Utanç olup dikilirken karşıma